Παραδόθηκε ο Φάκελος της Κύπρου

Παραδόθηκε ο Φάκελος της Κύπρου

Ειδική συνεδρία της Βουλής των Αντιπροσώπων στην Λευκωσία
Παραδόθηκε ο Φάκελος της Κύπρου
Σε ειδική συνεδρία της ολομέλειας της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κύπρου, παρουσία του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκου Αναστασιάδη παραδόθηκε σήμερα ο Φάκελος της Κύπρου από τον πρόεδρο της Βουλής, Νίκο Βούτση, στον κύπριο ομόλογό του, Δημήτρη Συλλούρη. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η υπογραφή του σχετικού πρωτοκόλλου.

Στην τοποθέτηση του ο Δ.Συλλούρης υπογράμμισε πως ήταν πάγιο αίτημα της κυπριακής δημοκρατίας η εξέλιξη αυτή. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά «τερματίζεται έτσι μια εκκρεμότητα πολλών χρόνων, και συντελείται μια επιβαλλόμενη οιονεί ηθική και εθνική αποκατάσταση προς τον κυπριακό λαό.  Θυμίζω ότι το υλικό που παραλαμβάνουμε σήμερα είχε ζητηθεί, χωρίς αποτέλεσμα, από τους προκατόχους μου, προέδρους της Βουλής των Αντιπροσώπων, τους προέδρους των εξεταστικών επιτροπών της Βουλής για τον «Φάκελο της Κύπρου» και υπηρεσιακούς παράγοντες το 1997, το 2006 και το 2010 από διαφορετικές ελληνικές κυβερνήσεις και διαφορετικούς προέδρους της Βουλής των Ελλήνων».

Επισήμανε επίσης ότι  «οι φάκελοι με το μαρτυρικό υλικό των καταθέσεων που φέρνει μαζί του ο φίλος πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, ο κ. Νικόλαος Βούτσης, δεν πρόκειται βέβαια να θεραπεύσουν τις συνέπειες από τα δεινά που επέφερε στον τόπο μας το πραξικόπημα και η τουρκική εισβολή. Ούτε θα επουλώσουν τις πληγές από την εθνική τραγωδία του 1974, που θυμίζει τόσο έντονα τη Μικρασιατική καταστροφή του 1922. Όμως για την Κυπριακή Δημοκρατία, τους πολίτες της και τη Βουλή των Αντιπροσώπων, η σημερινή τελετή έχει κομβική ιστορική σημασία, καθώς η παραχώρηση του υλικού που παραλαμβάνουμε σήμερα, και η ειλημμένη απόφαση για την αποστολή και των υπόλοιπων συμπληρωματικών φακέλων στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, είναι ένα βήμα που θα φωτίσει και θα αποκαλύψει σκοτεινές ή ελάχιστα φωτισμένες πτυχές, στο προσκήνιο και παρασκήνιο, της κυπριακής τραγωδίας».

Στην αντιφώνησή του ο Ν.Βούτσης αναφέρθηκε συνολικά στη στάση της ελληνικής Βουλής για το κυπριακό ζήτημα και την εξεταστική επιτροπή που έγινε το 1986. Ενδεικτικά σημείωσε:

«Θέλω να σας πω, διότι πρέπει να το γνωρίζετε, ότι η ελληνική Βουλή ουδέποτε ψήφισε γι’ αυτό το θέμα.  Δηλαδή, ενώ παρουσιάστηκε, έγινε μια συστηματική δουλειά το ’86-’88, μαζεύτηκε πολύ υλικό, υπήρξαν οι πολιτικές εκτιμήσεις, η τεκμηρίωση, δημοσιεύτηκαν οι απόψεις, ένα βασικό πόρισμα και δύο μειοψηφικά, μπορεί να πει κανείς, ως προς ορισμένα ζητήματα και ενώ έγινε συζήτηση στη Βουλή και ενώ υπήρξε η δέσμευση ότι θα επανερχόταν το ζήτημα πλέον, για να συζητηθεί είτε για σύσταση εξεταστικής επιτροπής είτε για να πάρει μια θεσμική υπόσταση και συνέχιση αυτή η δουλειά, από τότε δεν έγινε απολύτως τίποτα.  Όλα σταμάτησαν τον Οκτώβριο του ’88.  Ίσως επειδή είστε πάρα πολύ έμπειροι, αν θυμηθείτε, και εκείνη την περίοδο του ’88, ’89, ’90 κ.λπ. υπήρξαν πολλές κυβερνήσεις, πολλά γεγονότα και πολλές εξελίξεις. Χρειάστηκε δηλαδή να πιάσουμε το νήμα, για να καταλάβουμε τι έγινε, μετά τόσα χρόνια, σαράντα τρία χρόνια μετά το δράμα, είκοσι εννέα χρόνια μετά την τελευταία συζήτηση στη Βουλή επί του Φακέλου, διότι η Βουλή προφανώς έχει συζητήσει, όπως και προχθές έκανε επί πεντάωρο επί της ουσίας για τα ζητήματα, ας πούμε, του Κυπριακού, των ενδεχομένων λύσεων, προσεγγίσεων ή οτιδήποτε άλλο.  Αυτή η συζήτηση γίνεται. Αυτό όμως που αποκλήθηκε “Φάκελος της Κύπρου”, αυτά τα ντοκουμέντα, επαναλαμβάνω, έμειναν εκεί.

Δεν ασχολήθηκε κανείς καθ’ οιονδήποτε τρόπο με αυτό, διότι πάντοτε υπήρχε -θέλω να είμαι πάρα πολύ ειλικρινής- αυτό το «είναι δύσκολη κατάσταση, είναι κρίσιμη συγκυρία, τώρα παίζεται αυτό, τώρα παίζεται εκείνο, μη δυσκολέψουμε…», τα γνωρίζετε καλύτερα εμού, έτσι, πάντοτε.  Άλλοι τα λένε προσχήματα εν αμαρτίαις, άλλοι πραγματικές εύλογες ανησυχίες πολιτικών ένθεν και ένθεν, δεδομένων των ιστορικών καταστάσεων»

Αναφερόμενος και στις σημερινές εξελίξεις ο Ν.Βούτσης επισήμανε: «Δεν πρέπει να ξεχνάμε την τεράστια ευθύνη που έχουμε ως Ελλάδα, ως χώρα, για το ότι πάνω στην τραγωδία και στο λίπασμα των θυμάτων της κυπριακής τραγωδίας και στις δύο της φάσεις υπήρξε και στήθηκε η μεταπολίτευση και η δημοκρατία επανήλθε στη χώρα μας.  Αυτό είναι επίσης ένα γεγονός που, ως τέτοιο, δεν μπορεί κανείς να το χαρακτηρίσει ως τραύμα ή ως θεραπεία του τραύματος.  Είναι ένα ιστορικό γεγονός βαρύνουσας σημασίας που δίνει και πολύ τεράστια ευθύνη για την από κοινού αποτροπή απ’ εδώ και πέρα περιπετειών και πραγματική υποβοήθηση, για να υπάρξουν λύσεις απολύτως εφικτές, που πρέπει να υπάρξουν, αλλά και για να αποδοθεί τιμή σε όσους έχασαν τη ζωή τους».

0 ΣΧΟΛΙA